Ξεχάσατε τα στοιχεία σύνδεσης;

Δημιουργία λογαριασμού

Δημοσιότητα

Σολομός ιχθυοτροφείου

Σύμφωνα με τον Οργανισμό Προστασίας Περιβάλλοντος, το πιο τοξικό ψάρι, είναι ο σολομός ιχθυοτροφείου και για το λόγο αυτό η EPA συνιστά στις ευαίσθητες ομάδες ατόμων ( έγκυες και μικρά παιδιά) να τον αποφεύγουν.

Η τοξικότητά του, σύμφωνα με τους ειδικούς ερευνητές, συνδέεται με τις συνθετικές τροφές που καταναλώνει κι αυτές μπορεί να είναι τα πουλερικά, το χοιρινό, το καλαμπόκι, τα αντιβιοτικά κι άλλα. 
 Οι έρευνες έδειξαν ότι τα υψηλά επίπεδα μόλυνσης στα συγκεκριμένα ψάρια προέρχονταν από διοξίνες, PCBs και από συνδυασμό φαρμάκων και εξαιρετικά επικίνδυνων χημικών ουσιών που μπορούν να προκαλέσουν μόνιμες βλάβες στον ανθρώπινο οργανισμό. 

Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που τέτοια ευρήματα έρχονται στην δημοσιότητα.  Υπενθυμίζεται ότι σε έρευνα που δημοσιεύτηκε παλαιότερα στην επιστημονική επιθεώρηση  Science, οι επιστήμονες είχαν αναλύσει δείγματα σολομού από όλο τον κόσμο και είχαν καταλήξει  ότι ο σολομός ιχθυοτροφείου από τη Σκωτία και τις Νήσους Φερόες είναι ο πιο επικίνδυνος στον κόσμο. 

«Σε καμία περίπτωση δεν συνιστώ σολομό σε εγκύους, παιδιά και άτομα νεαρής ηλικίας. Δεν είμαστε ακόμη σίγουροι πόσο τοξικό είναι αυτό το ψάρι και για το πώς τα φάρμακα με τα οποία εκτρέφεται μπορούν να βλάψουν γυναίκες σε ενδιαφέρουσα, εφήβους στην ανάπτυξη και μικρά παιδιά. Ο τύπος τοξικότητας που ανιχνεύτηκε στον σολομό ιχθυοτροφείου σίγουρα έχει συνέπειες στην ανάπτυξη του εγκεφάλου, συνδέεται με τον αυτισμό και τη μειωμένη αντιληπτικότητα. Γνωρίζουμε επίσης ότι η κατανάλωσή του σχετίζεται με σοβαρά προβλήματα του ανοσοποιητικού συστήματος καθώς και του μεταβολισμού», λέει μεταξύ άλλων ο βιολόγος δρ Monsen. 

Η λύση: Προτιμήστε άγριο σολομό Αλάσκας. Αν στη συσκευασία γράφει «Ατλαντικού», τότε οπωσδήποτε είναι ιχθυοτροφείου. Δεν έχουν απομείνει εμπορικά αλιεύματα άγριου σολωμού στον Ατλαντικό. Συμβουλή εξοικονόμησης: Ο άγριος σολωμός Αλάσκας, σε κονσέρβα, είναι σχετικά οικονομικότερος.

Πολύ πλούσιος σε ωμέγα-3: ο σολωμός (humpback) ψήνεται σε δικό του νερό, κόβεται σε χοντρά κομμάτια και τοποθετείται σε δοχεία μαζί με τα κόκκαλα και το δέρμα του ενώ στη συνέχεια μαγειρεύεται έτσι ώστε να διατηρήσει την πλήρη διατροφική του αξία.

Οι σολωμοί αλιεύονται ανοικτά των ακτών της Αλάσκας, χρησιμοποιώντας μεθόδους που ελαχιστοποιούν την παρεμπίπτουσα αλιεία, κατά τη διάρκεια μιας εξαιρετικά ελεγχόμενης περιόδου, όταν επιστρέφουν οι ενήλικοι σολωμοί στις εκβολές των ποταμών για να αναπαραχθούν.

Ο σολομός ιχθυοτροφείου τρέφεται με ακατάλληλες για το είδος του τροφές –υποκατάστατα από σόγια, μείγμα πουλερικών, αντιβιοτικών και συνθετικών τροφών–, σε αντίθεση με τους άγριους σολομούς που τρέφονται με αυτό που πρέπει να τραφούν: μικρά ψάρια, πλαγκτόν και απολύτως κανένα επεξεργασμένο πρόσθετο.

όσοι είναι γεννημένοι 1958 – 1970

H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε…

Είμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε.

Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή. Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης».

Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.

Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση..

Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάζαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα.

Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα.. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε. Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι..

Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους.. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε.

Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα… μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο!

Πώς τα καταφέραμε;

Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι.. Τι φρίκη! Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ.. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας.

Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.

Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»… συγχαρητήρια!

Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί…

Αγνώστου ταυτότητας μέχρι στιγμής. Τον/Την ευχαριστούμε για το ταξίδι… πηγή : fanpage.gr

το νοθευμένο μέλι

Αυτή τη περίοδο βρίσκουν πρόσφορο έδαφος οι απατεώνες και πωλούν διάφορες γλυκαντικές ύλες, αντί για μέλι ή νοθεύουν το μέλι από τις μέλισσες.

Η νοθεία του μελιού είναι ένα συχνό φαινόμενο προκειμένου να αυξηθεί η ποσότητα του μελιού. Κάποιοι «παραγωγοί» προσθέτουν γλυκαντικές ουσίες ή και «βιομηχανικό» μέλι στο μέλι των μελισσών. Επίσης πωλούνται ποιοτικά κατώτερα μέλια σαν μέλι από θυμάρι κ.λ.π. Πώς μπορούμε να ξεχωρίζουμε ένα μη νοθευμένο μέλι; Μπορούμε να το καταλάβουμε γνωρίζοντας την κάθε κατηγορία μελιού. Επειδή είναι πολλές οι κατηγορίες μελιού που κυκλοφορούν στο εμπόριο και δεν γίνεται να τις γνωρίζουμε όλες μπορεί ο καταναλωτής να αρχίσει να παρατηρεί και να μαθαίνει για την αγαπημένη του κατηγορία. 
Επίσης ένα μη νοθευμένο μέλι όταν το χύσουμε σιγά σιγά και από ένα ύψος από ένα δοχείο σε ένα άλλο, ή με ένα κουταλάκι μπορούμε να το κάνουμε αυτό, θα παρατηρήσουμε ότι δεν κόβεται αυτή η λεπτή γραμμή που δημιουργείται. Υπάρχει συνεχόμενη ροή.

Στην παρακάτω εικόνα το μέλι που πέφτει στο νερό δεν είναι νοθευμένο….

Ενώ εδώ είναι διότι το νερό θολώνει……

Πολλές φορές έχουμε ακούσει κάποιους να λένε «Το μέλι μου ζαχάρωσε. Ά τον άτιμο, τον απατεώνα !!!». Λάθος!!! Τόσο το αγνό μέλι όσο και το νοθευμένο, μπορούν είτε να κρυσταλλώσουν είτε να μην κρυσταλλώσουν. Το μέλι (νοθευμένο ή αγνό) είναι ένα ασταθές υπερκορεσμένο διάλυμα, που προσπαθεί να επανέλθει στην σταθερή του κατάσταση. Άρα, μόλις βρει την ευκαιρία θα αποβάλει τα επιπλέον σάκχαρα στερεοποιώντας τα.
Η κρυστάλλωση είναι μια από τις φυσικές ιδιότητες του μελιού, και δεν αποτελεί ούτε ένδειξη νοθείας ούτε ένδειξη καλής ή κακής ποιότητας. Όσο μεγαλύτερη είναι η περιεκτικότητα του μελιού σε γλυκόζη, τόσο πιο επιρρεπή είναι στην κρυστάλλωση. Γενικά τα ανθόμελα έχουν μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε γλυκόζη από ότι τα μέλια μελιτωμάτων. Όσον αφορά στην κρυστάλλωση λοιπόν, έχουμε τρεις κατηγορίες μελιού.

1. Τα μέλια που κρυσταλλώνουν γρήγορα, από δύο εβδομάδες ως και ένα έτος, όπως το μέλι της Ερείκης, της Πορτοκαλιάς και ορισμένων ανθόμελων.
2. Τα μέλια που κρυσταλλώνουν αργά, όπως πάρα πολλά ανθόμελα ή τα όχι αμιγή μέλια μελιτωμάτων, όπως πχ το ερεικοπευκόμελο.
3. Τα μέλια που κρυσταλλώνουν πάρα πολύ αργά ή και καθόλου. Αυτά είναι μέλια μελιτωμάτων όπως του Πεύκου, του Ελάτου και της Δρυός (Βελανιδιάς).
Μπορούμε να επαναφέρουμε το κρυσταλλωμένο μέλι στην προηγουμένη υπερκορεσμένη, μη κρυσταλλωμένη κατάσταση, με την μέθοδο του “Bain Marie”. Προσοχή όμως γιατί η μέθοδος αυτή έχει να κάνει με θέρμανση, και αν δεν γίνει σωστά και το μέλι υπερθερμανθεί, τότε θα κακοποιηθεί. Θα χάσει δηλαδή μέρος των συστατικών του.
Το Bain Marie πρέπει να γίνει ως εξής: Παίρνουμε μια κατσαρόλα και βάζουμε μέσα νερό. Στον πάτο βάζουμε δύο μικρά αντικείμενα (πχ κομμάτια μάρμαρο ή τούβλο) και επάνω σε αυτά τοποθετούμε το βάζο με το μέλι. Προσοχή, το βάζο να μην ακουμπά στον πάτο της κατσαρόλας αλλά να περικλείεται από νερό. Για αυτό άλλωστε βάλαμε και τα τακάκια.
Μόλις η θερμοκρασία νερού φθάσει τους 40 βαθμούς Κελσίου, τότε ξεκινάμε το διαρκές ανακάτεμα του μελιού. Το μέλι δεν είναι καλός αγωγός της θερμότητας και γι’ αυτό αν δεν το ανακατεύουμε, το μέλι που εφάπτεται στα τοιχώματα του βάζου θα “καεί” και θα κακοποιηθεί, ενώ το υπόλοιπο θα μένει δροσερό και κρυσταλλωμένο. Προσέχουμε η θερμοκρασία του μελιού και του νερού να μην περάσουν τους 40 βαθμούς !
Μόλις το μέλι ρευστοποιηθεί ξεκινάμε αμέσως την αντίστροφη διαδικασία: Δηλαδή το βάζουμε σε δοχείο με δροσερό νερό και πάλι συνεχίζουμε το ανακάτεμα. Δεν το αφήνουμε ποτέ να κρυώσει μόνο του.
Το Bain Marie αν γίνει με τον παραπάνω τρόπο, δεν καταστρέφει το μέλι.
Στην Ελλάδα το κρυσταλλωμένο μέλι δεν χαίρει εκτίμησης από τον καταναλωτή, ενώ σε πολλά κράτη ο καταναλωτής προτιμά το μέλι κρυσταλλωμένο και το αλείφει επάνω στο ψωμί όπως το βούτυρο. Μάλιστα, οι παραγωγοί και έμποροι εφαρμόζουν στο μέλι επεξεργασία λεπτοκρυστάλλωσης πριν το διοχετεύσουν στο εμπόριο.

Όσο για την συντήρηση και την αποθήκευση, το μέλι πρέπει να συντηρείται σε αεροστεγώς κλεισμένα δοχεία, γυάλινα ή ανοξείδωτα, σε χώρο σκοτεινό και ξηρό μακριά από διάφορες μυρωδιές.Τέλος, κάτι που πρέπει να προσέξουμε είναι από πού προμηθευόμαστε το μέλι. Χαρακτηριστικό της ελληνικής αγοράς είναι πως κυκλοφορούν και πωλούνται μεγαλύτερες ποσότητες ελληνικού μελιού από αυτές που παράγονται. Έτσι φαίνεται πως κάποιοι «παραγωγοί» πουλάνε μέλι από το εξωτερικό, την Κίνα για παράδειγμα, για ελληνικό.

Για την αγορά μελιού προτιμήστε μελισσοκόμους από την περιοχή σας που γνωρίζετε και εμπιστεύεστε. Ορεινή Μέλισσα

Raymond Oliver

Raymond Oliver: French Chef – Born: March 27, 1909, Langon, France, Died: November 5, 1990, Paris, France

Ο Oliver έζησε από το 1909 έως το 1990. Έγινε ευρύτερα γνωστός για το ότι προτίμησε την πλούσια γαστρονομική παράδοση της γενέτειράς του, Γασκώνης, έναντι της nouvelle cuisine. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του μαγείρεψε σχεδόν για κάθε διάσημο καλλιτέχνη και γνωστό πολιτικό, ενώ το 1954 κέρδισε τρία αστέρια Michelin για το εστιατόριό του. Αργότερα, υπήρξε ο οικοδεσπότης μιας δημοφιλούς τηλεοπτικής εκπομπής μαγειρικής.

Κορυφή
Show Buttons
Hide Buttons
×
Show

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΣΥΝΤΑΓΗΣ

Στείλτε μας τη συνταγή σας και η καλύτερη συνταγή μαζί με τον δημιουργό της θα πρωταγωνιστήσουν σε ένα επεισόδιο ΄΄Στα Μονοπάτια Των Γεύσεων΄΄ με τον Παράσχο Αξιώτη. youtube: Στα μονοπάτια των γεύσεων - The Trails of Flavour